Σάββατο, 22 Μαΐου 2010

Το Κουβέλι




Μετά από τις φωτιές αλλά και από κάποιες ιδιωτικές εργασίες στον περιβάλλοντα χώρο βγήκε στην επιφάνεια το πηγάδι στην θέση ''Κουβέλι''. 

 Βρίσκεται στην είσοδο του χωριού, κοντά στο ρέμα της Μπαμπακιάς - στα πρώτα πετροχτιστα σπίτια που συναντάμε. 

Είναι λίγο πιο πέρα από το παλιό ελαιοτριβείο των Γεωργακοπουλαίων που βγήκε και αυτό στην επιφάνεια μετά από τις πυρκαγιες. (Κοντά στην είσοδο του χωριού κάτω από το γήπεδο μπάσκετ).

Πηγάδι που για χρόνια προμήθευε με νερό όλο το χωριό.Λέγεται ο,τι υπήρχαν   μελίσσια σε εκείνο το σημείο τα παλιά χρόνια.

.

(Το) Κουβέλι. κυψέλη: της μέλισσας, <παλαιότ. γαλλ. cuvel(l)e, cubel{ΜΣΚ}










Ευχαριστώ πολύ τον Νεκτάριο Μακρυγιάννη που "ανέβασε" το κείμενο και τις φωτογραφίες στο fb!!!!

Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010

Μετονομασία κοινότητας























Από τον ιστοχώρο του Δημήτρη Λιθοξόου

Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΜΠΙΣΧΙΝΑΙΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΜΠΙΣΧΙΝΑΙΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Σ’ όλους τους απελευθερωτικούς και αμυντικούς αγώνες της πατρίδας οι Μπισχιναίοι έδωσαν το παρόν. Από το ηρωικό 21 ως τον πόλεμο 1940-41.

Α. Περίοδος (1821)

Για το ηρωικό 21 η ιστορία και η παράδοση δυστυχώς δεν διέσωσαν πολλά ονόματα. Στο αρχείο αγωνιστών εντοπίσαμε μόνο τα ονόματα δύο (2) συμπατριωτών που κατάθεσαν δικαιολογητικά για να αναγνωριστούν αγωνιστές.

1.Γραμματικός Φώτης

Αγωνιστής Γ’ τάξεως με Α.Μ. 3851. Πολέμησε στην Καρύταινα, Λάλα, Τριπολιτσά, Αργος και Δερβενάκια. Στον καιρό του Ιμπραήμ πολέμησε στο Ναυαρίνο.

2.Μακρυγιάννης Γ.

Αγωνιστής Γ’ τάξεως. Πολέμησε στα Μεσσηνιακά κάστρα στο Άργος, στα Δερβενάκια και στα Τρίκορφα.

Β.Περίοδος (1912-1913)

Ενενήντα χρόνια αργότερα οι Μπισχιναίοι πολέμησαν στους Βαλκανικούς πολέμους, στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο και τη Μικρασιατική καταστροφή δηλ. από το 1912 -1922.

1.Κολόζης(Καλόζης) Γεώργιος του Βασιλείου. Φονεύτηκε 24 Οκτωβρίου 1912 στη Μπάνιτσα.

2.Κουτσογεωργόπουλος Δημήτριος του Παναγιώτη. Στρατιώτης. Φονεύτηκε 15 Ιουνίου 1913 στην Κάτω Τζουμαγιά.

3.Κωστόπουλος Ιωάννης του Διονυσίου. Στρατ. Απεβίωσε 5.12.1913 στο Νοσοκομείο Εμίν Αγά (Ν.Ιωαννίνων).

Γ.Περίοδος 1918

1.Κοντογεωργάκης Ευάγγελος του Εμμανουήλ. Στρατ. Απεβίωσε 2.11.1918 στο Ζ’ Στρ. Νοσοκ. Αθηνών.

Δ Εκστρατεία Ουκρανίας

1.Καραθανάσης Αριστομένης του Δημητρίου. Στρατιώτης. (Γεννήθηκε εις Σχίνους Μεσσηνίας). Φονεύθηκε τον Απρίλιο του 1919 εις Δνείστερον ποταμό.

Ε.Περίοδος 1921-1922

1.Αγγελόπουλος Αθανάσιος του Βασιλείου. Στρ. Απεβίωσε στο Α’ Στρατ.Νοσοκ. Θεσσαλονίκης 6.10.1922

2.Καραθανάσης Φίλιππος του Αριστομ. Δεκ. Φονεύτηκε 18.8.1922 στο Μπανάζ.

( Καραθανάσης Φώτιος του Αριστείδη ο οποίος πέθανε στο Μπαναζ της Τουρκίας: Διόρθωση που εστάλη από τον Νεκτάριο Μακρυγιάννη)

3.Κόλιας Παναγιώτης. Στρ.Φονεύτηκε 18.8.1921 στο Αρντίζ.

4.Λιακατάς Δημήτριος του Ιωαν. –Δεκανέας. Εξαφανίστηκε στη Μ.Ασία

5.Παναγόπουλος Γεώργιος του Νικολάου. Στρ. Απεβίωσε στο Στρατ.Νοσοκ. Καλαμών 24.5.1921

6.Σαντάρμης Διονύσιος. Στρ. Σκοτώθηκε στο Κανλή –Γκιόλ 13.8.1921


Υλικό που μου απέστειλε ο κύριος Αγαθοκλής Παναγούλιας για την ιστορία της κοινότητας Σχίνων.

Πέμπτη, 13 Μαΐου 2010

Το καλύτερο δώρο...

... είναι η ιστορία!

Το καλύτερο δώρο το έλαβα πριν από λίγες μέρες μέσω e-mail από τον κύριο Αγαθοκλή Παναγούλια (οικονομολόγο και ιστορικό ερευνητή) και αναφερόταν στην τοπική ιστορία της επαρχίας Ολυμπίας.
Ο κύριος Παναγούλιας μου "χάρισε" κομμάτι από την πολύχρονη ιστορική έρευνά του που αφορά την κοινότητα Σχίνων ( το χωριό μας) κι εγώ σας την παραθέτω.
Ευχαριστώ τον κύριο Παναγούλια για το πολύτιμο δώρο του!

http://agpanag.blogspot.com/


ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ














ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ


"Οι ρίζες του χωριού χάνονται βαθιά στο χρόνο. Στην απογραφή των Ενετών το 1689 το χωριό μέτρησε 29 κατοίκους (16 άνδρες και 13 γυναίκες) και 10 χρόνια αργότερα το 1700 36 άτομα (20 άνδρες και 16 γυναίκες"


Μετά από 146 χρόνια (το 1835) είχε 46 οικογένειες και 176 άτομα। Στα επόμενα χρόνια η πληθυσμιακή καμπύλη ανέβαινε (βλ।διάγραμμα) και το 1940 έφθασε στο ψηλότερο σημείο 981 ψυχές। Από εκεί και μετά και μέχρι το 1981 άρχισε η κάμψη. Στις δύο τελευταίες απογραφές παρουσιάζει αύξηση.



ΕΤΗ

ΠΛΗΘ.










1835

176










1844

304










1851

172










1861

315










1879

486










1889

627










1896

722










1907

856










1920

913










1928

905










1940

981










1951

882










1961

734










1971

594










1981

519










1991

670










2001

733