Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Το όνειρο που έγινε ... πραγματικότητα! ( μέρος πρώτο)

Και να που ξαφνικά ακούγονται παιδικές φωνούλες στο καλντερίμι του χωριού μας και το σχολείο για μια μέρα ξανανοιγει.... Ακούγεται ο ήχος του κουδουνιού και οι μαθητές κάνουν την προσευχή τους, μπαίνουν στις τάξεις για να κάνουν μάθημα... Οι παιδικές φωνούλες γεμίζουν πάλι το προαύλιο... Έρχεται η ώρα του διαλείμματος... Ο αη Γιάννης, η εκκλησία του χωριού μας ανοίγει για να δεχτεί τους νέους του επισκέπτες... Αυτό ήταν το όνειρό μας κυρία Αθηνά και ΣΗΜΕΡΑ αυτό το όνειρο έγινε πραγματικότητα! Γι αυτό κι αυτή τη μέρα θα την κρατήσουμε για πάντα στην καρδιά μας, για να θυμόμαστε πως όλα τα όνειρα ΜΠΟΡΟΥΝ να γίνουν κάποια στιγμή πραγματικότητα! Μας χαρίσατε νέα πνοή και θα σας ευχαριστούμε πάντα γι ' αυτό! Θα συνεχίσουμε το έργο μας στο μικρό ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΑΘΗΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ στο ΜΠΙΣΧΙΝΙ και ευχόμαστε να καταφέρουμε να κρατήσουμε τη μνήμη ζωντανή! Ευχαριστούμε το Διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου Κρεστένων, τους δασκάλους και όλα τα παιδιά που μας τίμησαν με την παρουσία τους!Και για μία ακόμη φορά να ευχαριστήσω τις ΚΥΡΙΕΣ του Συλλόγου, που αφιέρωσαν χρόνο, χρήμα, που προσέφεραν προσωπική εργασία για να γίνει το όνειρο πραγματικότητα!
Πρωινή προσευχή

Περνά-περνά η μέλισσα


Μια μεγάλη παρέα

Συμβολικό δώρο
η είσοδος του μουσείου

διάλειμμα

σκοινάκι

προσωπικές μαρτυρίες

στον Αη Γιάννη

βιωματική γνώση

Υπο τη σκέπη του Αη Γιάννη

Μάθημα Ιστορίας
στο προαύλιο