Το Μπισχίνι μας

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2011

Χριστουγεννιάτικο παζάρι " Η δημιουργία είναι επανάσταση"

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ - ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΧΙΝΩΝ









ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Χριστουγεννιάτικο παζάρι " Η δημιουργία είναι επανάσταση"

Ο Πολιτιστικός - Περιβαλλοντικός Σύλλογος Γυναικών Σχίνων σας προσκαλεί στο Χριστουγεννιάτικο παζάρι που διοργανώνει το Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου (Παραμονή Χριστουγέννων) στο Δημοτικό Σχολείο Σχίνων (11.00π.μ.- έως 1.μ.μ. το πρωί και  5.00.μ.μ.- έως 7.00 μ.μ.το απόγευμα.
Σας περιμένουμε, να γνωριστούμε, να συζητήσουμε για τους στόχους του συλλόγου, αλλά και για να γευτείτε τα χειροποίητα παραδοσιακά γλυκά μας και να γνωρίσετε τις  δημιουργίες μας από τσόχα και φυσικά υλικά για Χριστουγεννιάτικα στολίδια και δώρα.

Μετά τιμής
Πολιτιστικός - Περιβαλλοντικός Σύλλογος Γυναικών Σχίνων

Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2011

Το καταστατικό μας!

Πρόεδρος: Μακρή Πανωραία

Αντιπρόεδρος: Γεωργακάκου - Φωτοπούλου Παναγιώτα

 Ταμίας: Κόλλια Μαρίκα
Γραμματέας:  Μακρυγιάννη Μαρία

Μέλος: Κόλλια Αγγελική















Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2011

Να σώσουμε την εκκλησία του χωριού μας!




φωτο: Γιάννης Μεταξαράκης
Η εκκλησία του χωριού  μας χρειάζεται βοήθεια και απαιτεί την άμεση κινητοποίηση ΌΛΩΝ μας!
φωτο: Νεκτάριος Μακρυγιάννης









 



 Όλοι γνωρίζουμε, εδώ και καιρό, το σοβαρότατο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η εκκλησία του χωριού μας με τη ρωγμή που παρουσιάστηκε στη δεξιά είσοδο του Ιερού, η οποία σιγά- σιγά επεκτείνεται και απειλεί τη σταθερότητα του κτίσματος!

Οι πρώτες μελέτες αποκατάστασης μιλούν για υπόγειο ρήγμα που απαιτεί την άμεση παρέμβαση στα θεμέλια του Ναού και την προσθήκη ενισχυτικού πλέγματος που θα διασφαλήσει τη σταθερότητα του οικοδομήματος.

Η εκκλησία του χωριού μας είναι για όλους μας ένα σύμβολο πίστης, μνήμης και ελπίδας! 
Όλες μας οι χαρές  και οι λύπες  είναι ο Αη Γιάννης...
Η ζωή μας, το παρελθόν και το παρόν μας είναι ο Αη Γιάννης... 
Τώρα καλούμαστε να διαφυλάξουμε το μέλλον του!!!

Ο Αη Γιάννης άντεξε (από το 1896) και τους πολέμους και τους σεισμούς ( ιδαίτερα το  σεισμό του '65 που κατέστρεψε το χωριό μας), αλλά και την πύρινη λαίλαπα του 2007!
Σήμερα όμως αντιμετωπίζει ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟ πρόβλημα!

Πρέπει λοιπόν όλοι να σκεφτούμε με ποιο τρόπο μπορούμε να βοηθήσουμε, για να συνεχίσει να στέκει εκεί αγέρωχος και μόνος, αποκούμπι σττις έννοιες μας,  και στα όνειρά μας!

Οι περιστάσεις είναι δύσκολες και ίσως γίνουν δυσκολότερες, όμως όλοι πρέπει να το θέσουμε ως Πρώτη και Κύρια προτεραιότητά μας!
Να σωθεί η εκκλησία του χωριού μας!

Νομίζω μας αφορά όλους το ίδιο, όχι μόνο εμάς που τυχαίνει να ζούμε τώρα εδώ, αλλά και όλους  εκείνους που έφυγαν για να εγκατασταθούν στην Αθήνα ή άλλες πόλεις της Ελλάδας, πολύ περισσότερο δε όσους αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν και ζουν μακριά μας.


Η εκκλησία του χωριού μας πρέπει να σωθεί, πρέπει με κάθε τρόπο να διαφυλαχθεί η ύπαρξη και λειτουργία της!
φωτο: Γιώργος Κοσμόπουλος

Το χρωστάμε σε εκείνους που έφυγαν, 
το οφείλουμε σε εκείνους που θα 'ρθουν!



Ελπίζω στην άμεση  κινητοποίηση όλων! 

                                                                                                                               Πανωραία Μακρή


Περισσότερες πληροφορίες στα μέλη της Εκκλησιαστικής Επιτροπής, αλλά και στα μέλη της Ερανικής Επιτροπής!


















Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2011

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

                                                 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ-ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΧΙΝΩΝ
                                                                      ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Ο Πολιτιστικός – Περιβαλλοντικός Σύλλογος Γυναικών Σχίνων σας προσκαλεί στις εκλογές που θα γίνουν το Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011, στο Δημοτικό σχολείο Σχίνων, στις 4 μ.μ., για την ανάδειξη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου.

Εκ της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής

 

Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2011

Ντραχανάς καυτερός σαρακοστιανός!




 Ντραχανάς σαρακοστιανός καυτερός!
Υλικά:
Για τη σάλτσα θα χρειαστούμε:
  • 3 μεγάλα κρεμμύδια,
  • 3-4 μεγάλες πιπεριές πράσινες
  • 1και 1/2 κιλό κολοκύθι τριμμένο
  • περίπου 1/2 κιλό ντομάτα ψιλοκομμένη και βρασμένη
  •  1 ματσάκι βασιλικό
  • 2-3 κόκκινες πιπεριές καυτερές( όσες αντέχουμε)
  • 3 κιλά αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • προζύμι
ΕΚΤΕΛΕΣΗ

 Από το προηγούμενο βράδυ βγάζουμε το προζύμι από το ψυγείο, το ανακατεύουμε με λίγο χλιαρό νεράκι και αλεύρι και το αφήνουμε να φουσκώσει.
Την επομένη:
Σε μια κατσαρόλα βράζουμε την ντομάτα για να βγάλει τα υγρά της.
Σε μια άλλη κατσαρόλα βάζουμε να βράσει το κρεμμύδι με τις πιπεριές και στη συνέχεια προσθέτουμε το βασιλικό και την ντομάτα, το αλάτι, το πιπέρι και την κόκκινη πιπεριά.
Αφού βράσει καλά το αφήνουμε να κρυώσει. 
Μετά από ώρα, σε μια λεκανίτσα, τοποθετούμε το αλεύρι, στο κεντρο το υλικό από τη σάλτσα μας και το προζύμι και ζυμώνουμε καλά μέχρι η ζύμη μας να γίνει ομοιόμορφη και σκληρή!
Σκεπάζουμε τη λεκανίτσα νμα μια πετσέτα και αφήνουμε τη ζύμη να φουσκώσει μέχρι το επόμενο πρωί.
Σε ένα κρεβάτι ή τραπέζι κόβουμε το ζυμάρι σε μικρές μπουκίτσες και το αφήνουμε να φουσκώσει.

Σκεπάζουμε αν θέλουμε με μια λεπτή και μαλακή γάζα(τουλπάνι)
Το μεσημέρι επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία.  

Όταν βεβαιωθούμε ότι έχει  στεγνώσει καλά το περναμε από το κόσκινο και το απλώνουμε και πάλι.
Το αφήνουμε απλωμένο για μέρες πάνω στο κρεβάτι σε δωμάτιο νοτιο- ανατολικό που θα φωτίζεται και θα αερίζεται επαρκώς και φροντίζουμε να το "γυρίζουμε" συχνά για να στεγνώσει καλά!
Στη συνέχεια το διατηρούμε σε γυάλινα βάζα ή σε πάνινες σακούλες σε χώρο χωρίς υγρασία!



Καλή επιτυχία!





Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011

Γλυκό σαν...Πετιμέζι!!!!!!!!!!



Ένα από τα παραδοσιακά προϊόντα τούτου του όμορφου, μα τόσο παραμελημένου τόπου, είναι το πετιμέζι, αγαθό που στο παρελθόν δεν έλειπε από κανένα σπίτι, μιας που αποτελούσε βασικό συστατικό  της  ιατροφής για όλη την οικογένεια, αλλά κυρίως για τα παιδιά που το απολάμβαναν τις κρύες μέρες του χειμώνα πάνω στις τηγανίτες.

Το πετιμέζι υποκαθιστούσε τη ζάχαρη και το μέλι. Ήταν   "φάρμακο" για το λαιμό και το βήχα και βασικό συστατικό για τις κρέμες των μωρών που  φτιάχνονταν από πετιμέζι και μπομποτάλευρο( αλεύρι καλαμποκιού).


Βασικό συστατικό  σε διάφορα γλυκά, όπως τα μουστοκούλουρα, τον πετμεζοχαλβά αλλά και τα μπρίσκαλα(μικρά σύκα) με πετιμέζι.
(Θα καταγράψουμε και αυτές τις συνταγές μελλοντικά.)
Πως φτιάχνετε όμως το πετιμέζι;   
 Κίνηση πρώτη:  Το πιο σημαντικό είναι να διαλέξουμε με προσοχή το μούστο και  να προσέξουμε να έχει "μπομέ: υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη". Θα υπολογίσουμε πως το 1/5 περίπου της ποσότητας του μούστου θα γίνει πετιμέζι.



Λίγες μέρες πριν πρέπει να έχουμε κάψει καθαρά ξύλα( ελίσια συνήθως) για να φτιάξουμε τη στάχτη την οποία  θα διατηρήσουμε σε ένα δοχείο, αφού την κοσκινίσουμε και την καθαρίσουμε  από τα καρβουνάκια.



Με τη στάχτη αυτή θα "σταχτιάσουμε" το χαρανί εξωτερικά για να μην καεί και  ένα μέρος της θα το προσθέσουμε στο μούστο για να βράσει μαζί του.





Αφού λοιπόν έχουμα σταχτιάσουμε εξωτερικά το καζάνι, μεταφέρουμε το μούστο με προσοχή και τον βάζουμε απ' ευθείας να βράσει, αφού τον σουρώσουμε πολύ προσεχτικά.

 (Εμείς χρησιμοποιήσαμε σουρωτήρι και τουλπάνι/μαλακή γάζα για το σούρωμα)



Προσθέτουμε τη στάχτη και περιμένουμε μέχρι να χοχλάξει για να τον ξαφρίσουμε. Αφαιρούμε με μια κεψέ(μεγάλη τρυπητή κουτάλα) τον αφρό που συνήθως περιέχει τη στάχτη αλλά και διάφορα σαριδάκια: μικρά κομματάκια από κουκούτσια, ξυλαράκια και άλλα.



Στη συνέχεια και αφού πάρει μια καλή βράση το κατεβάζουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε να κρυώσει για αρκετές ώρες.

(Εμείς το πρώτο βράσιμο το κάναμε βράδυ και το αφήσαμε να ξεκουραστεί σε λεκάνες πλαστικές μέχρι το επόμενο πρωί).


Το επόμενο πρωί  σουρώσαμε για μία ακόμη φορά το μούστο και τον βάλαμε να βράσει.



Κατά τη διάρκεια του βρασίματος ανακατεύουμε συχνά και προσέχουμε να μην στεγνώσει πολύ και κολλήσει και λίγο πριν το τέλος προσθέτουμε φυλλαράκια φρέσκιας αρμπαρόριζας για το άρωμα.


Μετά από αρκετές ώρες βρασίοματος σε μέτρια φωτιά το κατεβάζουμε και το αφήνουμε να κρυώσει.

Η ποσότητα στο τέλος θα  είναι περίπου το 1/5 του αρχικού βάρους και ίσως λιγότερο αν ο μούστος δεν είναι αρκετά γλυκός.

Με προσοχή το τοποθετούμε σε γυάλινα βάζα. Το πετιμέζι μπορεί να διατηρηθεί αναλλοίωτο για αρκετό καιρό ( χρόνο περίπου)  εκτός ψυγείου.



Θα ακολουθήσουν κι άλλες συνταγές από την παραδοσιακή μας κουζίνα!




Κυριακή 5 Ιουνίου 2011

Διάφορες φωτογραφίες του Θεόδωρου Φουντή!

απόδεξιά: Γεώργιος Λακριντής, Γεώργιος Πρασσάς, πατήρ Ευστάθιος Πρασσάς, Διονυσία Πρασσά (το γένος Φουντή)
Αριστομένης Φουντής, Φώτιος Πρασσάς , Ιωάννης Φουντής του Φωτίου, Μαρίκα Φουντή, Όλγα Φουντή (το γένος Κολιαδήμα) και Θεόδωρος Φουντής

20-4-1953 .Φουντή Ιωάννης του Αθανασίου,
Φουντής Θεόδωρος, Αριστομένης, και Ιωάννης  του Φωτίου

Φώτιος και Καλλιόπη Φουντή το γένος Δημοπούλου (Ζέκου)

Διονύσιος Γεωργακόπουλος του Αντρέα (πρωτοδίκης)

Εξ αριστερών: Γεωργόπουλος Πέτρος, Γεωργακόπουλος Ιωάννης, Φουντής Θεόδωρος, Φουντής Αριστομένης, Γεωργακόπουλος Ευστάθιος (από τους αρραβώνες του ΤάκηΔασκαλάκη  του Κωνσταντίνου)

Αύγουστος 1974 - Θεόδωρος Φουντής μετά των τέκνων του Φώτη και Καλλιόπης

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011

Μπουκουβάλα ( Τα τραγάλια του Χριστού)




Την παραμονή της  Αναλήψεως, η Νόνα μου η Τσιφοθανάσω, μου 'λεγε πάντα πως πρέπει να κοιμηθώ νωρίς, γιατί το πρωϊ θα έχουμε δουλειά.
Τι δουλειά Νόνα, τη ρωτούσα; Ταχιά θα φτιάξουμε Μπουκουβάλα έλεγε, ενώ συνέχιζε να κοσκινίζει στάχτη και να τη ρίχνει στο μπρίκι που έβραζε στη φωτιά.
Τι είναι Νόνα η Μπουκουβάλα; ρωτούσα γεμάτη περιέργεια. Τα τραγάλια του Χριστούλη, παιδί μου μου απαντούσε πρόθυμα, έτοιμη πάντα να μου λύσει  κάθε απορία μου.
Ταχιά είναι σαράντα μέρες απ΄όταν πέθανε ο Χριστός και όλες οι νοικοκυράδες, φτιάχνουν  στα σπίτια τους μιά πίτα, που τη μοιράζουν στη γειτονιά γιά το συχωρεμό του Χριστού και των πεθαμένων τους. ΄Αντε τώρα να κοιμηθείς και το πρωί με το καλό, βλέπεις πως θα τη φτιάξουμε με τη Μάνα σου.
Θυμούμαι λοιπόν τη Μάνα, το πρωί της  Αναλήψεως, να κοσκινίζει με τη  Νόνα αλεύρι στην πήλινη τσανάκα, να  βάζουν το μπρίκι με το λάδι  κοντά στη φωτιά γιά να ζεσταθεί. Μετά να σουρώνουν τη βρασμένη από το βράδυ αλισίβα, ζεστή να τη ρίχνουν στην τσανάκα με το αλεύρι και τη Μάνα με τα χέρια της να τα
τρίβει μέχρι να πάρει το αλεύρι το λάδι και την αλισίβα. Πρόσθεταν ακόμα λίγο αλάτι και ένα ποτηράκι νερό, ζεστό και αυτό. Ζύμωνε και έπλαθε η Μάνα την πίτα και την έβαζε στο λαδωμένο ταψί. Την σκέπαζε και έτρεχε να ανάψει το φούρνο με τα ξύλα.
Μέχρι να κάψει ο φούρνος, είχε ανέβει και η πίτα. Την φούρνιζε και η Ράχη μοσχοβόλαγε. Οταν ήταν έτοιμη, την έβγαζε από το φούρνο και τη σκέπαζε γιά να
ξεκουραστεί και να μαλακώσει. Πιό ύστερα την έκοβε κομματάκια, πρόσθετε λίγο λάδι και κανέλα και τη ράντιζε με πετιμέζι γιά να γλυκάνει.
Αυτά στον καιρό της κατοχής. Αργότερα αντί γιά πετιμέζι, έβαζε ζάχαρη και κάτι μικρά κόκκινα κουφετάκια , σα σκάγια- τα πουλούσε ο Παντελής στο χωριό - που έκαναν τη μπουκουβάλα πιό γλυκιά και πιό νόστιμη!
Τη Μπουκουβάλα ακόμα και σήμερα συνηθίζουν να την φτιάχνουν στο Μπισχίνι. Μόνο που οι νέες νοικοκυρές άλλαξαν λίγο τη συνταγή, προς το καλύτερο βέβαια.
Ετσι τώρα η Μπουκουβάλα μας είναι πιό γλυκιά, πιό τραγανή, πιό νόστιμη! Ο σκοπός της παρασκευής της όμως είναι πάντα ο ίδιος. Ο συχωρεμός του Χριστού και
των νεκρών.
Γράφω την καινούργια συνταγή, που την άκουσα από τη Μαρία συζ. Ανδρέα Γραμματικού, που  την έμαθε από την πεθερά της αείμνηστη Γεωργία του επίσης αειμνήστου
Πανάγου Γραμματικού, που κι αυτή την έμαθε από την δική της πεθερά και Νόνα μου την Τσιφοθανάσω.
 Ετσι πάνε τα έθιμα στο Μπισχίνι μέχρι σήμερα και έτσι πρέπει να συνεχίσουν να πηγαίνουν, αν θέλουμε αυτός ο τόπος να μείνει ζωντανός!
Μπουκουβάλα: Αλεύρι περίπου 1 κιλό, λάδι 1 πορήρι του κρασιού ζεστό, μπέκιν 1 κουταλάκι, μαγια 1 κουταλάκι, νερό 1 ποτηρι του κρασιού ζεστό, λίγο αλάτι.
Την αφήνουμε να ανέβει και την ψήνουμε στους 180 βαθμούς 1 περίπου  ώρα. Αφού μαλακώσει μιά περίπου ώρα σκεπασμένη, την κόβουμε μικρά κομματάκια,
της ρίχνουμε λάδι ,ζάχαρη και κανέλα και την ανακατεύουμε. η Μπουκουβάλα μας είναι έτοιμη!!


Αθανασία Γραμματικού- Ατσαλάκη.
Χανιά-Κρήτης.

Φωτογραφίες: Νεκτάριος Μακρυγιάννης