Το Μπισχίνι μας

Τετάρτη 3 Απριλίου 2013

Το όνειρο που έγινε ... πραγματικότητα! ( μέρος πρώτο)

Και να που ξαφνικά ακούγονται παιδικές φωνούλες στο καλντερίμι του χωριού μας και το σχολείο για μια μέρα ξανανοιγει.... Ακούγεται ο ήχος του κουδουνιού και οι μαθητές κάνουν την προσευχή τους, μπαίνουν στις τάξεις για να κάνουν μάθημα... Οι παιδικές φωνούλες γεμίζουν πάλι το προαύλιο... Έρχεται η ώρα του διαλείμματος... Ο αη Γιάννης, η εκκλησία του χωριού μας ανοίγει για να δεχτεί τους νέους του επισκέπτες... Αυτό ήταν το όνειρό μας κυρία Αθηνά και ΣΗΜΕΡΑ αυτό το όνειρο έγινε πραγματικότητα! Γι αυτό κι αυτή τη μέρα θα την κρατήσουμε για πάντα στην καρδιά μας, για να θυμόμαστε πως όλα τα όνειρα ΜΠΟΡΟΥΝ να γίνουν κάποια στιγμή πραγματικότητα! Μας χαρίσατε νέα πνοή και θα σας ευχαριστούμε πάντα γι ' αυτό! Θα συνεχίσουμε το έργο μας στο μικρό ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΑΘΗΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ στο ΜΠΙΣΧΙΝΙ και ευχόμαστε να καταφέρουμε να κρατήσουμε τη μνήμη ζωντανή! Ευχαριστούμε το Διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου Κρεστένων, τους δασκάλους και όλα τα παιδιά που μας τίμησαν με την παρουσία τους!Και για μία ακόμη φορά να ευχαριστήσω τις ΚΥΡΙΕΣ του Συλλόγου, που αφιέρωσαν χρόνο, χρήμα, που προσέφεραν προσωπική εργασία για να γίνει το όνειρο πραγματικότητα!
Πρωινή προσευχή

Περνά-περνά η μέλισσα


Μια μεγάλη παρέα

Συμβολικό δώρο
η είσοδος του μουσείου

διάλειμμα

σκοινάκι

προσωπικές μαρτυρίες

στον Αη Γιάννη

βιωματική γνώση

Υπο τη σκέπη του Αη Γιάννη

Μάθημα Ιστορίας
στο προαύλιο

Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2013

Να σώσουμε την εκκλησία του χωριού μας!

Κωνσταντίνος Ζαχαρόπουλος,
10 ετών,
Δ' Δημοτικού Δημοτικού Σχολείου Ζαχάρως!

Πρέπει να βοηθήσεις κι εσύ!



Αγαπητοί συμπατριώτες Μπισχιναίοι!

Θέλω να σας υπενθυμίσω ότι ή εκκλησία του χωριού μας έχει ένα μεγάλο και σοβαρό πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι στο εξωτερικό, αλλά και στο εσωτερικό της μέρος , αλλά και στο δάπεδο  έχει κάποιες ρωγμές.
Θα ‘θελα να υπάρξει εκκλησία και στο μέλλον!
Για να υπάρξει όμως εκκλησία στο μέλλον χρειαζόμαστε χρήματα.
Ο καθένας μας πρέπει να δώσει όσα μπορεί, αλλά πρέπει να δώσει!
       Η εκκλησία του χωριού μας πρέπει να σωθεί, γιατί εκεί προσευχόμαστε, όταν περνάμε δύσκολες στιγμές και πάνω απ’ όλα  γιατί είναι το σπίτι μας!
Σκέψου αν γκρεμιστεί το σπίτι σου τι θα κάνεις;
Θυμήσου, όταν η φωτιά πλησίαζε απειλητικά το σπίτι σου, την περιουσία σου, όταν βρέθηκες σε κίνδυνο, από ποιον ζήταγες βοήθεια; Από τον Αη Γιάννη μας φυσικά…
Τώρα ήρθε η σειρά σου!
Πρέπει να βοηθήσεις κι εσύ!

Αγγελική Σκαλτσά
Ετών 10,
Δ τάξη 3ο Δημοτικό σχολείο Καλλιθέας!

Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2013

Αη Γιάννης, Μπισχίνι! SOS !



Στο Βίντεο που προηγείται ο Νεκτάριος Μακρυγιάννης κατορθώνει να περιγράψει με λεπτομέρεια και ακρίβεια το μέγεθος του προβλήματος που έχει παρουσιαστεί στην εκκλησία του χωριού μας!
Δείτε το!

Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2012

Χριστουγεννιάτικη γιορτή - Ζωντανό μουσείο!


 Προ- παραμονή Χριστουγέννων ( δηλαδή Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2012) συγκεντρωθήκαμε στο Μουσείο Μαθητικής Ζωής κι Εκπαίδευσης στο Μπισχίνι.



Η θεία Ακριβή (το γένος Δασκαλάκη) με τη βοήθεια τις κυρίας Κανέλλας Μάλλιου και άλλων κυριών του συλλόγου μίλησαν στους μικρούς μας φίλους για τα έθιμα των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς και απάντησαν στις ερωτήσεις των μικρών μαθητών.





 Στη συνέχεια τα παιδιά στόλισαν το οικολογικό δέντρο των ευχών, αφού μόνα τους έγραψαν ή ζωγράφισαν τις ευχές  και τις κρέμασαν πάνω στο δέντρο.





 Ένας γλυκύτατος μικρός  Άγιος Βασίλης μοίρασε δώρα στα παιδάκια που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση.






Και μόλις άρχισε να σουρουπώνει περάσαμε στη διπλανή αίθουσα ( που πρόσφατα ανακαινίστηκε με έξοδα του Συλλόγου) όπου παρακολουθήσαμε μια παρουσίαση με φωτογραφικό υλικό από την καλοκαιρινή εκδήλωση( Παιχνίδι στο Μπισχίνι) και στη συνέχεια προσφέραμε κεράσματα και αναψυκτικά στους προσκεκλημένους μας. Παράλληλα υπήρξε ένα μικρό παζάρι για την ενίσχυση του Συλλόγου.











 Για μια ακόμη φορά θέλω να ευχαριστήσω όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους, αλλά και όσους εργάστηκαν για να στηθεί όλο αυτό.

Ιδαίτερα δε τις κυρίες του Συλλόγου, αλλά και τον Κύριο Φίλιππα που μας εξέπληξε ευχάριστα σκαλίζοντας πάνω σε καμμένη ελιά την ταμπέλα του Συλλόγου.