Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 1964, από το Ημερολόγιο του Ιερέως Σχίνων Ιωάννη Μακρή

Η φωτιά ακόμα καίει τις ψυχές μας!

Το ένα κάηκε,
μα το φάντασμα του στέκει
στην ίδια θέση
ακίνητο, ασάλευτο,
χωρίς αναπνοή,
χωρίς ζωή,
χωρίς ελπίδα.
Το άλλο δίπλα του,
ζωντανό, ολοζώντανο,
γεμάτο χυμούς και ήχους
τον ήλιο και τον άνεμο κυνηγάει τη μέρα
και τη βροχούλα γεύεται και τη ζωή,
τη νύχτα όμως τη σιωπή αφουγκράζεται
και το θάνατο δίπλα του,
και πονάει,
και θυμάται,
και φοβάται,
και ξέρει πως αργά ή γρήγορα
θα'ρθει κι δική του σειρά
.....να καεί.

Για όλους εκείνους που χάθηκαν άδικα!

Ο ΗΛΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ...

http://gymnasiokrestenon.blogspot.com/

http://kakovatos-kakovatos.blogspot.com/

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΑΚΟΒΑΤΟΥ
"Ελαίας παραμυθία"
7 και 8 Αυγούστου 2009
Κεντρική Πλατεία Κακοβάτου

"Η τέχνη από μόνη της είναι ιερή"

Θυμάσαι;

Από το ημερολόγιο Σχίνων του 2006.
Μερική άποψη του χωριού μας.
Τότε......
Θυμάσαι;

Διακοπές στο Μπισχίνι...

Διακοπές στο Μπισχίνι...

Να κοιτάς ψηλά...

Να κοιτάς ψηλά...

Σκουπιδότοπος ή "παιδότοπος";

Δεν έχω λόγια γι' αυτό που νοιώθω κάθε φορά που κατεβαίνω στο ποτάμι...
Νομίζω πως περισσότερα έχουν να πουν οι ήχοι και οι εικόνες.

Δείτε το βιντεάκι εδώ!

Το ποτάμι μας λοιπόν...

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

Αη Γιάννης

Καλό Πάσχα σε όλους!

Καρδιά από πέτρα!

Έρχεται το καλοκαίρι!

"έναντι" Αναδάσωσης

Λόφος προφήτη Ηλία.
Εκεί που κάποτε υπήρχε δάσος......

Φωτογραφικό αρχείο

Στη δεκαετία του '60 οι νέοι στο Μπισχίνι πήγαιναν εκδρομή στο Παλιο-Σχολειό, ένα από τα σχολεία που είχαν ανεγερθεί με έξοδα του Ανδρέα Συγγρού.
Εκεί όλοι μαζι συνήθιζαν να βγάζουν αναμνηστικές φωτογραφίες, όλοι μαζί....

Εμείς σήμερα προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε μέσω facebook (πόσο άλλαξε ο κόσμος μέσα σε λιγότερο από πενήντα χρόνια....) και φτιάχνουμε ομάδες για να γνωριστούμε όσοι καταγόμαστε από την ίδια κοινότητα!

facebook: sxinoi....

Φωτογραφικό αρχείο

Πόσο "ρυπογόνο" ήταν το άλογο του Τσιρώνη ή ο γάιδαρος του Σύντομου(Διονύση Μακρή);
Πόσο διευκόλυναν τις μετακινήσεις των ανθρώπων και πόσο γρήγορα άλλαξε ο τρόπος ζωής και μετακίνησης μέσα στα τελευταία πενήντα χρόνια...

Κοινότητα Σχίνων

Χιόνια στο Μπισχίνι. Πότε άραγε;

Οι πρώτες φωτογραφίες που έλαβα από το διαδίκτυο.
Ευχαριστώ πολύ τον κύριο Γιώργο Τσιρώνη που μου έστειλε αρκετές φωτογραφίες, από το προσωπικό του αρχείο.
Εδώ με τους γονείς και τις αδερφές του.

Λίγες μέρες πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά, "περνούσα" μετά μανίας φωτογραφίες στον υπολογιστή μου, με πρόθεση να τις μοιραστώ κάποια στιγμή με τα ξαδέρφια μου.
Τη μέρα και την ώρα της φωτιάς, όταν έπρεπε να επιλέξω τα πιο πολύτιμα αντικείμενα και να φύγω από το σπίτι, πήρα μαζί μου τον υπολογιστή και έτσι ένα κομμάτι της οικογενειακής μου ιστορίας.
Από εκείνη τη στιγμή κατάλαβα την αξία της φωτογραφίας, σαν μέσω καταγραφής της τοπικής, αλλά και της ευρύτερης ιστορίας.
Αν καταφέρναμε να συγκεντρώσουμε όλες τις παλιές φωτογραφίες και να τις χρονολογήσουμε, θα δημιουργούσαμε για τις επόμενες γενεές ισχυρότατα "πειστήρια" ιστορίας και πολιτισμού.
Ας το προσπαθήσουμε!