Το Μπισχίνι μας

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011

Μπουκουβάλα ( Τα τραγάλια του Χριστού)

Την παραμονή της Αναλήψεως, η Νόνα μου η Τσιφοθανάσω, μου 'λεγε πάντα πως πρέπει να κοιμηθώ νωρίς, γιατί το πρωϊ θα έχουμε δουλειά.

Τι δουλειά Νόνα, τη ρωτούσα; Ταχιά θα φτιάξουμε Μπουκουβάλα έλεγε, ενώ συνέχιζε να κοσκινίζει στάχτη και να τη ρίχνει στο μπρίκι που έβραζε στη φωτιά.

Τι είναι Νόνα η Μπουκουβάλα; ρωτούσα γεμάτη περιέργεια. Τα τραγάλια του Χριστούλη, παιδί μου μου απαντούσε πρόθυμα, έτοιμη πάντα να μου λύσει κάθε απορία μου.

Ταχιά είναι σαράντα μέρες απ΄όταν πέθανε ο Χριστός και όλες οι νοικοκυράδες, φτιάχνουν στα σπίτια τους μιά πίτα, που τη μοιράζουν στη γειτονιά γιά το συχωρεμό του Χριστού και των πεθαμένων τους. ΄Αντε τώρα να κοιμηθείς και το πρωί με το καλό, βλέπεις πως θα τη φτιάξουμε με τη Μάνα σου.

Θυμούμαι λοιπόν τη Μάνα, το πρωί της Αναλήψεως, να κοσκινίζει με τη Νόνα αλεύρι στην πήλινη τσανάκα, να βάζουν το μπρίκι με το λάδι κοντά στη φωτιά γιά να ζεσταθεί. Μετά να σουρώνουν τη βρασμένη από το βράδυ αλισίβα, ζεστή να τη ρίχνουν στην τσανάκα με το αλεύρι και τη Μάνα με τα χέρια της να τα

τρίβει μέχρι να πάρει το αλεύρι το λάδι και την αλισίβα. Πρόσθεταν ακόμα λίγο αλάτι και ένα ποτηράκι νερό, ζεστό και αυτό. Ζύμωνε και έπλαθε η Μάνα την πίτα και την έβαζε στο λαδωμένο ταψί. Την σκέπαζε και έτρεχε να ανάψει το φούρνο με τα ξύλα.

Μέχρι να κάψει ο φούρνος, είχε ανέβει και η πίτα. Την φούρνιζε και η Ράχη μοσχοβόλαγε. Οταν ήταν έτοιμη, την έβγαζε από το φούρνο και τη σκέπαζε γιά να

ξεκουραστεί και να μαλακώσει. Πιό ύστερα την έκοβε κομματάκια, πρόσθετε λίγο λάδι και κανέλα και τη ράντιζε με πετιμέζι γιά να γλυκάνει.

Αυτά στον καιρό της κατοχής. Αργότερα αντί γιά πετιμέζι, έβαζε ζάχαρη και κάτι μικρά κόκκινα κουφετάκια , σα σκάγια- τα πουλούσε ο Παντελής στο χωριό - που έκαναν τη μπουκουβάλα πιό γλυκιά και πιό νόστιμη!

Τη Μπουκουβάλα ακόμα και σήμερα συνηθίζουν να την φτιάχνουν στο Μπισχίνι. Μόνο που οι νέες νοικοκυρές άλλαξαν λίγο τη συνταγή, προς το καλύτερο βέβαια.

Ετσι τώρα η Μπουκουβάλα μας είναι πιό γλυκιά, πιό τραγανή, πιό νόστιμη! Ο σκοπός της παρασκευής της όμως είναι πάντα ο ίδιος. Ο συχωρεμός του Χριστού και

των νεκρών.

Γράφω την καινούργια συνταγή, που την άκουσα από τη Μαρία συζ. Ανδρέα Γραμματικού, που την έμαθε από την πεθερά της αείμνηστη Γεωργία του επίσης αειμνήστου

Πανάγου Γραμματικού, που κι αυτή την έμαθε από την δική της πεθερά και Νόνα μου την Τσιφοθανάσω.

Ετσι πάνε τα έθιμα στο Μπισχίνι μέχρι σήμερα και έτσι πρέπει να συνεχίσουν να πηγαίνουν, αν θέλουμε αυτός ο τόπος να μείνει ζωντανός!

Μπουκουβάλα: Αλεύρι περίπου 1 κιλό, λάδι 1 πορήρι του κρασιού ζεστό, μπέκιν 1 κουταλάκι, μαγια 1 κουταλάκι, νερό 1 ποτηρι του κρασιού ζεστό, λίγο αλάτι.

Την αφήνουμε να ανέβει και την ψήνουμε στους 180 βαθμούς 1 περίπου ώρα. Αφού μαλακώσει μιά περίπου ώρα σκεπασμένη, την κόβουμε μικρά κομματάκια,

της ρίχνουμε λάδι ,ζάχαρη και κανέλα και την ανακατεύουμε. η Μπουκουβάλα μας είναι έτοιμη!!

Αθανασία Γραμματικού- Ατσαλάκη.
Χανιά-Κρήτης.

Φωτογραφίες: Νεκτάριος Μακρυγιάννης

Σάββατο 28 Μαΐου 2011

Αναδημοσίευση από το http://www.iliatora.gr/

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Πρώτη"


Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "Πρώτη"

Τετάρτη 18 Μαΐου 2011

Δημοτικό σχολείο Σχίνων

Δευτέρα 16 Μαΐου 2011

Για τον ...Αη Λια

1986 φωτογραφία της αδερφής μου, από το μπαλκόνι του σπιτιού μας, με φόντο το δάσος του προφήτη Ηλία

6-4-2011...

Είδα προχθές τον Αϊ Λιά

γιομάτο αγριλίδια

Που 'ναι τα πεύκα τα ψηλά

που είχε για στολίδια;

Που 'ναι το πανηγύρι του;

τα κάλη του εκείνα,

στη Χάρη του απούφτανες,

μέσα Ιούλη μήνα,

χωρίς ο ήλιος να σε δεί,

χωρίς κάψα να νοιώσεις

κι είχες κουράγιο ολημερνής,

να φας να ξεφαντώσεις,

με τα κλαρίνα που 'παιζαν,

απ΄την αυγή ως το βράδυ

κι η γουρνοπούλα η σουβλιστή,

ήταν γιορτής σημάδι!

Η εικόνα του μου θύμιζε,

ίδια κρανίου τόπο,

Πόσο ακριβά πληρώνονται,

τα λάθη των αθρώπω!

Αν εμπορούσα, θα 'δινα

του κόσμου όλα τα πλούτη,

τα μάτια μου μην είχε δούν,

τη ρημαγή ετούτη..........

Αθανασία Γραμματικού-Ατσαλάκη

To ποίημα το έλαβα από την κυρία Αθανασία μέσω e-mail μετά από την τελευταία επίσκεψή της στο χωριό μας.

Ανέβασα μια φωτογραφία που αποδεικνύει πώς κάποτε ήταν δάσος!

Σήμερα τείνει να γίνει ένας απέραντος ελαιώνας!

Πανωραία Μακρή

Δευτέρα 2 Μαΐου 2011

Και δυο βιντεάκια από την εκδήλωση!

Χειροποίητες Πασχαλινές Λαμπάδες!

Τα πρώτα μας έργα!

Παιδιά παίζουν στο προαύλιο της εκκλησίας του Αη Γιάννη του Πρόδρομου!

Λένε πως μια φωτογραφία μπορεί να πει περισσότερα από όσα λένε χίλιες λέξεις...

Ελπίζω να μπορούμε μέσα από αυτές τις φωτογραφίες να σας μεταφέρουμε λίγη από την ανοιξιάτικη διάθεση μας, λίγη από την ομορφιά της φύσης και τα αρώματά της, από τα χαμόγελα των μικρών παιδιών, ίσως και ελάχιστη από τη δική μας ικανοποίηση!

Άξιζε η προσπάθεια!

Όχι μόνο γιατί συναντηθήκαμε "υπό την σκέπη" του Αη Γιάννη για να δημιουργήσουμε τις δικές μας Πασχαλινές λαμπάδες, αλλά γιατί για πολλούς από εμάς η συνάντηση αυτή έγινε αφορμή για να επαναπροσδιορίσουμε τους στόχους μας και τις προτεραιότητές μας!

Η εικόνα των μικρών παιδιών που έπαιζαν και γελούσαν στο προαύλιο της εκκλησίας του χωριού μας, αλλά και το άνοιγμα του Δημοτικού σχολείου μας γέμισε όλους χαρά και διάθεση για δημιουργία!

Τα συμπεράσματά μας πολλά:

Να μη σταματήσουμε να ονειρευόμαστε!

Να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τον τόπο μας και για το μέλλον μας!

Να αφήσουμε τις συζητήσεις και να αρχίσουμε δράση και δημιουργία!

Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΞΕΛΑΣΗ!

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ - ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΧΙΝΩΝ

Ευχαριστούμε όλους εκείνους που αποδέχτηκαν την πρόσκλησή μας και στήριξαν αυτή μας τη δράση, δηλαδή:
α) τον πρόεδρο και τα μέλη της Εκκλησιαστικής Επιτροπής
β) το τοπικό συμβούλιο του Δημοτικού διαμερίσματος Σχίνων
γ) το ΤΡΕΛΟ ΜΟΛΥΒΙ για τις χάντρες που μας χάρισε
δ) την Άννα Διπλαράκη που ήρθε από την Κυπαρισσία για να ενισχύσει την πρωτοβουλία μας
και
όλα τα μέλη και τους φίλους του Συλλόγου που μας τίμησαν με την παρουσία τους!!!!

¨"Η τέχνη της Κηροπλαστικής"

Οι νέοι μαθητές και μαθήτριες του Δημοτικού Σχολείου Σχίνων!

Η θέα από το Παλαιό Δημοτικό σχολείο Σχίνω

Την Κυριακή των Βαΐων, το μεσημέρι κι ενώ έβρεχε (αρκετά δυνατά και για κάμποση ώρα) μέλη του Περιβαλλοντικού - Πολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Σχίνων συγκεντρωθήκαμε στο παλαιό Δημοτικό σχολείο του χωριού μας, για να προετοιμαστούμε για την εκδήλωση της Μεγάλης Τρίτης και να μάθουμε να φτιάχνουμε λαμπάδες με την τεχνική του decoupage και στη συνέχεια να τις διακοσμούμε.

Ο καιρός ήταν τόσο άσχημος και σκεφτόμασταν πως κανένας δε θα εμφανιστεί!

Κι ενώ χαζευαμε τη θέα σιγά - σιγά εμφανίζονταν και πρώτοι τολμηροί κι έτσι η αίθουσα του παλιού μας σχολείου γέμισε!

Πριν από λίγες μέρες είχαμε προμηθευτεί όλα τα απαραίτητα (από παραφίνες, φυτίλια, ειδικά δοχεία, κατσαρόλες έως και ηλεκτρικό "μάτι" ) για την επεξεργασία και δημιουργία του κεριού.

Αρχίσαμε λοιπόν τη διαδικασία.

Εν τω μεταξύ ήρθε (μέσα σε απίστευτη κακοκαιρία) και η Βάσω, η δασκάλα και φίλη μας από την Αμαλιάδα για να μας διδάξει κάποια από τα μυστικά της κηροπλαστικής.

Φτιάξαμε λοιπόν κεριά με τα χεράκια μας.

Σε κάποια από αυτά εφαρμόσαμε και την τεχνική της χαρτοπετσέτας!

Περάσαμε καλά, γνωριστήκαμε μεταξύ μας, γελάσαμε, δημιουργήσαμε και δώσαμε την υπόσχεση να το επαναλάβουμε!